|
فرزند نازنینم
ای گل باغم
و یادگار ایامم
پرپر شدنت را این چنین نابهنگام چگونه باور کنم
و داغ دوریت را چگونه تحمل کنم
سید علی عزیزم
فراغت در سن ۱۳ سالگی کمرم را شکست
و چشمه های اشک در چشمانم رویاند
باشد که تو با آن پاکی معصومانه ات
روزی دست مرا هم بگیری.
و تو ای دوست که این چند خط را خواندی
برایش دعا کن و با فاتحه ای دلش را شاد کن
+ نگاشته شده در یکشنبه دوم تیر 1387ساعت 13:45
توسط علی چلوی - هادی
|
|